Spis treści
02. Ebook

"Człowieka Nie można nauczyć,dopóki On sam nie zdoła siebie Odkryć, a tym Kimś kto pomaga mu Dotrzeć właśnie do tej Nieodkrytej Granicy jest ktoś taki jak Trener"

 

 

Bogumiła Reczek

1,2

WPŁYW NIEDOSTOSOWANIA ZAWODOWEGO
NA RELACJE PRACOWNICZE

Wyobrażenie, że każdy pracownik jest taki sam, zgodnie z maksymą, że "nie ma ludzi nie do zastąpienia" jest błędne. Klimat jaki tworzy jednostka wokół siebie wpływa na relacje ze współpracownikami i zwierzchnikiem. Komunikacja międzyludzka zdeterminowana jest poprzez osobiste predyspozycje i cechy osobowościowe.

Połączenie bezkonfliktowej osobowości i kompetentności w jednostce to dobra atmosfera dla całego zespołu.

Nie każdy pracownik okazuje się być dobrym kompanem w wykonywaniu codziennych obowiązków pracowniczych. Niezdyscyplinowanie stwarza wiele napięć i nieporozumień. Sytuacja pogarsza się o tyle, o ile dana osoba nie umie przyznać się do własnych błędów. Duma i honor pozwalają na popełnianie wielu błędów interpersonalnych i merytorycznych. Nie uznawanie własnej słabości w dłuższym horyzoncie czasowym może powodować narastającą frustrację pracownika i złe nastawienie otoczenia. Niekiedy pracownik nie potrafi znaleźć równowagi emocjonalnej w samych siebie, a przez to stwarza konflikty w społeczności zawodowej. Nie wkłada wysiłku w ustalanie hierarchii priorytetów czynności zawodowych. Nie umie i nie chce odróżnić zadań koniecznych od zadań ważnych. Lekceważenie przez niego obowiązków jest nie tylko naruszeniem kodeksu pracy, ale również reguł współżycia w organizacji.

Praca zawodowa wymaga od ludzi wzajemnych stosunków, relacji i zależności. Dlatego współpraca z trudnym, a niekoniecznie złym pracownikiem, przypomina współpracę z uczniem. Dobry manager to dobry mentor i pedagog. Nie podważa autorytetu zawodowego, nawet wówczas gdy popełniane są rażące błędy. Zgodnie z maksymą: "błędów nie popełnia ten, kto nic nie robi". Z drugiej strony konfliktowy pracownik nie ma prawa podważać zdania przełożonego, szczególnie wobec własnych braków wiedzy i doświadczenia. Podwładny powinien cenić swojego przełożonego przede wszystkim za możliwość konsultacji i oparcia merytorycznego. Praktyka pokazuje, że nie każdy pracownik docenia profesjonalizm przełożonego. Niefrasobliwy człowiek jest bezradny wobec własnej niewiedzy i zaczyna bronić własne braki atakiem.

Udzielanie wskazówek i porad przez szefa może przybrać stałą formę, a z upływem czasu mogą przerodzić się niepotrzebnie, w codzienną czynność. Pracownik czuje coraz mniejszą odpowiedzialność, gdyż część obowiązków związana z kreatywnym myśleniem wykonuje za niego przełożony.

Znalezienie punktu, w którym beztroski pracownik podda się samodyscyplinie jest największym wyzwaniem.

Jest to o tyle trudne, że wyobrażenie pracownika o samym sobie, nie jest odbiorem dokonywanym przez otoczenie. Jednak skuteczny zwierzchnik umie wykazać się czujnym zmysłem i wykorzystać umiejętność konstruktywnej rozmowy, a przede wszystkim perswazji . W sytuacjach napięcia konieczne jest nawiązanie porozumienia. Wzorowy przełożony odczytuje intencję podwładnego na każdym poziomie pracy. Do zdobycia takich informacji niezbędna jest wiedza z życia zawodowego i prywatnego członków załogi.

1,2

W razie jakichkolwiek pytań proszę o kontakt.


Copyright 2005-2014© Wszelkie prawa zastrzeżone.